Omdat You Tube zo vrij is leuke dingen na te laten.
Hier een mooi liedje

Ik heb in het begin van het jaar mijn zogenaamde jaarhoroscoop gelezen. Of eigenlijk wel meer dan een. Daardoor is er wel enige verwarring ontstaan. Ze brachten nogal tegenstrijdige voorspellingen. Ik kan me nog wel iets herinneren over het krijgen van kansen, nieuwe Carrixe8remogelijkheden en zo. Het staat natuurlijk in elke horoscoop maar gelukkig heb ik dit jaar kansen gekregen en was het lot me aardig goed gezind.

Het werkeloosheidsspook heeft mij de afgelopen maanden danig bezig gehouden. Eigenlijk jaren. Maar ik mag blijven. En omdat de functie verzwaard is, met opslag bovendien. Wat wil je nog meer. Meneer is per september vormgever, hoewel ik dtp-er ook altijd wel leuk vond klinken.

Daarnaast kreeg ik de mogelijkheid een tijdje buitje de deur te werken. Ik heb altijd nieuwe kansen gepakt. Ik kan mijn nieuwsgierigheid simpelweg niet bedwingen om ergens anders in de keuken te kijken als die mogelijkheid zich voordoet.
De laatste paar maanden heb ik de woensdagen en donderdagen doorgebracht bij LTO Noord (wat eigenlijk LTO-Noord had moeten zijn). Uiteindelijk is dat erg leuk gebleken. Ik heb nooit veel geweten van wat er allemaal rond de boerderij zich afspeelt maar sinds ik aan al die kranten en magazines meegewerkt heb is er een wereld voor mij open gegaan. Na veel lange dagen en overuren was vandaag de laatste dag. Opgelucht dat dagen van acht uur ‘s ochtends tot elf uur ‘s avonds tot het verleden behoren. Maar de sfeer was erg ontspannen en die vind je niet zomaar ergens anders weer. Al met al een hele leuke ervaring. 

Hierover heeft mij jaarhoroscoop niks gezegd, maar ik heb er wel lang op moeten wachten. De Engelse paperback van Harry Potter. Allerlei varianten komen snel uit. De Engelse paperback laat altijd het langst op zich wachten. Voor ik er erg in had, kreeg ik hem gisteren door Vrijheid in mijn handen gedrukt. Wat ‘n laiverd nait?

Zo zie je maar weer, het gaat eigenlijk best aardig met mij.

Systeembeheer probeert op grote afstand enkele linken tussen programmax92s en mijn computer te herstellen. Ze zijn heel wat mans tegenwoordig. Mijn baas bezuinigt daar geenszins op.

Zij, van de andere kant van de telefoonlijn, zou mij terugbellen als het allemaal weer geregeld was. Donx92t call us we call you. Ondertussen moet ik wachten en probeert mijn eigen systeempje onrustige gedachtensprongen in mijn hoofd op orde te houden. Allicht geen eenvoudige opdracht. ‘Van de hak op de tak’ is misschien wel wat de lading dekt.

Laat mij even de tijd om te filosoferen over wat er allemaal te gebeuren staat binnenkort. De langste dag is al geweest. Dat vind ik altijd een beetje oud en nieuw.

Is dat nu een hoogtepunt of een dieptepunt? Is dat glas nu halfvol of halfleeg?

De vakantie komt er aan. Heerlijk, echt zin in. Drie weken lekker ergens anders aan denken. Denk ik.

Dat had je gedacht. Het is namelijk ook oud en nieuw op mijn werk. Morgen heb ik een sollicitatiegesprek. Dan verkoop ik mij aan de nieuw samen te stellen organisatie, alwaar ik zox92n beetje hetzelfde werk ga doen als wat ik nu doe. Daarna gelijk een MDI-scan. Dat houdt in dat ik aan de hand van een vragenlijst inzichten krijg die ik nog nimmer had. En mijn baas ook, als ik dat wens.

Van de honderd Fulltime banen gaan er zo ongeveer vijftig verloren. Er lijken dus vijftig banen te vergeven. Exe9n op twee, is te doen zou je zeggen. Bijna goed. Van die vijftig zijn er ongeveer twintig mensen die al aan de nieuwe wensen voldoen. Dan zijn er leidinggevenden, die binnen ons x91concernx92 altijd op een goed plekje terecht komen en dan blijven er nog zox92n zeventien plekken over. Nu is iedereen nog aardig tegen elkaar. Over drie weken, als de uitslag per post of telefoon bij eenieder binnendringt, zal dat wel anders zijn.

Ik heb oud en nieuw altijd leuker gevonden dan bijvoorbeeld de kerstdagen maar nu even niet. Brrr.

Ben nog niet gebeld door die IT-beheermevrouw, ik begin maar weer eens.

Ken je ze nog? De zondagen van eerder. Met je ouders mee naar opa en oma, of in mijn geval pake en lytse beppe (want er is ook een grutte beppe). En dan met de neven en nichten spelen die daar natuurlijk ook waren en waar ik mee speelde omdat ze daar gewoon waren. Niet dat ik daar ook maar iets mee had. Nog niet trouwens. Maar het was altijd beter dan in de voorkamer bij de rest te moeten zitten. De rest vond trouwens toch al dat wij daar niks te zoeken hadden en veel te veel lawaai maakten in de achterkamer en later op de gang of op de trap. Je mocht niet dit en niet dat. Zo herinner ik mij die zondagse bezoeken. Maar waarschijnlijk zullen we niet elke zondag gegaan zijn. Dat zal toch niet…

Vandaag de dag is het anders. Wil je eens naar je ouders, dan is het verstandig eerst even te informeren of het stel er wel is. Verheug je niet te zeer op een ontspannen kopje koffie en een gezellig gesprek over de rest van de familie (nee, wij roddelen niet, dan doen anderen) of de vistips van de eeuw. Ouders van tegenwoordig blijven niet meer sneu achter de gerania wachten of het jonge spul hen nog eens komt verblijden met een bezoekje, de voorkamer met Belinda, Van Nelle, al dan niet zwaar, en Drum komt voldampen. Ik heb het regelmatig, dat mijn ouders ‘vertrokken zijn’. Vaak kan ik het op mijn klompen aanvoelen. Of aan mijn water. Bij mooi weer is de kans groot dat het setje fietst of vist of een combinatie van die twee. Bij de ouders van VRIJHEID is het wat onvoorspelbaarder, je weet het maar nooit.
En zo zagen wij een ouderwets bezoekje aan onze neus voorbijgaan vandaag. Dus wat doe je dan, zo tussen de voetbalwedstrijden door? Naar Funda natuurlijk.

Ik moet nog wat werken aan de intro’s -ik kan wel lullen maar altijd over de verkeerde dingen- want dat is wat aan de ruime kant. Dit is waar ik het eigenlijk even over wilde hebben namelijk. Funda. Want… ik heb ook al niets meer te lezen. Karin Slaughter heeft mij korter dan gedacht beziggehouden. En… omdat het vervolg, anders dan gedacht, nxedet in ons bezit was… Maar bovenal… ik wel, maar niet iedereen de hele dag naar mijn mooie Renault Mxe9gane 1.6 alles-er-op-en-er-aan kan kijken, dan kom je toch weer uit op Funda. Verslavend, maar is internet dat op zich al niet? Lekker Fundashoppen en overal in de buurt rondneuzen. De huizen zijn standaard te klein voor dat geld en zeker voor die ligging. Zxe9xe9xe9xe9ker voor dixe9 ligging. En soms zijn wij dan zo nieuwsgierig dat wij met aantekeningen en al de fiets pakken en gaan huisjeskijken. Heerlijke bezigheid. Dus, dat hebben wij vandaag gedaan. Huizen waar wij virtueel helemaal weg van waren zijn door onze scherpe kennersblik gekeurd en afgevallen. Het liefst zou ik met de neus tegen de ruiten willen staan om nog meer een idee van het geheel te krijgen. Het valt me steeds weer op hoeveel verschil er is. Hoeveel verschillende sferen je hebt binnen een straal van pak hem beet een kilometer. Je hebt van alles. Veelbelovende nieuwbouwprojecten. Huizen aan water, aan groen, stille buurtjes, betonbuurten. We hebben elk zo ons eigen keursystematiek.

Zo komen wij in de moderne tijd met Funda de ouderwetse zondag door. Net op tijd weer binnen trouwens. Dikke druppen.

Veranderingen
Ik had het al over veranderingen in het vorige logje. In mijn werk zijn er veranderingen. Een paar dagen per week werk ik buiten het normale pand. Het is alleen voor de zomermaanden.
Heerlijk om gewoon ergens anders te werken. Ben ik altijd voor in. Het zijn lange dagen, maar even uit de reorganisatiesfeer doet wonderen. Daar heb ik, hoe gek het ook klinkt, best dagen van twaalf uren voor over. En dat komt alleen maar voor op de donderdag. Het werk zelf hoeft dan niet eens zo bezonder leuk te zijn. De mensen zijn erg aardig en er heerst een andere sfeer en mentaliteit.
Als je ergens vijftien jaar werkzaam bent is het bijna vanzelfsprekend dat veranderingen verfrissend kunnen werken. Nu is dat zeker het geval.

En nu… de volgende verandering.

Lekker ding nietwaar?
Je vindt dit type geweldig of je vindt het een lelijk ding.
Het rijdt in ieder geval fantastisch.

Wel jammer dat ik een uur ben bezig geweest om dit er op te krijgen.

Een tijdlang heb ik er tegenaan gehangen. Wat te doen met al die nieuwe fratsen van weblog. Het komt mij allemaal wat ongestructureerd over. Een tijdlang zocht ik naar bepaalde functie, die ik dan uiteindelijk vond, terwijl ik al lang weer bezig was met wat anders. Met als gevolg dat ik daar dan maar mee aan de slag ging en vervolgens de draad elders weer kwijt was.

Maar goed, dit is de tweede keer dat ik het probeer en het systeem laat me nog steeds mijn gang gaan. En dat scheelt toch al snel een slok op een borrel. Lastig hoor.

Dat alles noemen wij ‘verandering’. En veranderingen zijn lastig en soms eng en soms zijn de consequenties van veranderingen niet goed van tevoren in te schatten. Elke verandering roept weerstand op. Ook bij mij. En dat terwijl ik juist veranderingen toejuich, als deze verbetering in de breedste zin betekenen. In mijn naaste omgeving kom ik met de regelmaat van de klok mensen tegen die nogal veranderlijk van aard zijn. Mij zal je niet horen…

Het is een tijdje rustig rond mij geweest. Stilletjes deed ik mijn ronde. Dan zwierf ik langs mij bekende webloggen en soms waagde ik een gok op de ‘portal’. Deze aankomsthal in Weblogland is drastisch toe aan een Binnenhuisarchitect van het niveau "in holland staat een huis’. Beetje een rommelig ding geworden. Ik klikte eerder regelmatig op namen van weblogs die online waren (rechtsonder was dat) maar dat is nu een voorbij trekkende stoet geworden, onder de naam ‘Klets met…’, die ik na een tijdje niet meer kan volgen zonder Dizzy te worden. Ach ja, veranderingen.

Later meer, want er is natuurlijk van alles gebeurd de afgelopen tijd. Dan komen er ook plaatjes bij.

Leuke Hemelvaart gehad.
Sinds tijden weer gevist. In een prachtig water.
Zeg maar rustig een hemelse vaart. –>

Het kabinet wil de Zuiderzeelijn schrappen. Niet slim!

Het noorden moet het altijd doen met de restjes.
Het zou een behoorlijke economische stimulans betekenen als ‘Den Haag’ eens verder zou kijken dan Randstad.

Omdat er mensen zijn die een eventueel schrappen van de Zuiderzeelijn niet pruimen, kun je een petitie tekenen.

Protesteer!

Klik!

Vrijheid heeft zich bezeerd. Nu kan ze alleen nog maar hangmatten. En erg dat ze dat vindt zeg.
Klik op de foto voor de rest.

Omdat plaatjeskijken gewoon vaak leuk is, is
hier of in de rechterzijbalk de mogelijk dat te doen.